.Array[1]. audio audiovideo vlog
 


 
 
 
20:20:2020 todo:prma#312
Zwrócono moją uwagę na fakt że na stronie nie ma już prawie filmików ani śladu po tym że zajmowałem się robieniem wizualizacji. Otóż cała działalność VJska i filmowa mojej skromnej osoby (przynajmniej jej część nie opowiadająca o przesterach) przeniosła się teraz na nasz fanpage Stereoko.Tv Przy okazji dodałem trochę zaległych filmików tutaj.
 
 
18:04:2016 todo:prma#311

 
 
16:04:2016 todo:prma#310

 
 
14:04:2016 todo:prma#309
Haha ale klasyk się znalazł, robimy wizualki we dwojkę z Izą, mikser wideo, sprzętowy sekwencer MIDI odpalający przebiegi CC sterujące playheadami - niby minęło 11 lat a tak naprawdę niewiele się zmieniło.
 
 
28:03:2016 todo:prma#308

 
 
26:03:2016 todo:prma#307

 
 
30:01:2016 todo:prma#306
Soundcheck Session podczas Karanawałowej Domówki Na Pełnej
 
 
11:01:2016 todo:prma#305

 
 
01:01:2016 todo:prma#304

 
 
03:12:2015 todo:prma#303
Filmik z naszeg Jammu

Tu duże podziękowania dla mojej Izy która nagrała fantastyczny materiał.

Z innych newsów - moje konto na Facebooku zostało zablokowane, ze względu na podejrzenie użycia fałszywego nazwiska. To już drugi raz kiedy tracę konto. W sumie ciekawe - dzień stał się drochę dłuższy.


 
 
08:11:2015 todo:prma#302

Wiem że czasu zostało już mało i szanse że ktoś z trójmiasta w ogóle zdaży przeczytać ten wpis przez imprezą są niewielkie, ale gdyby przypadkiem tak się wydażyło, zapraszam na event pt. Electronic Jam Session w Soho w Sopocie.
Razem z Convergence z którym grywamy w miarę regularnie od dwóch lat rozstawimy się ze stołami sprzętu (można też przynieść swoje zabawki!) i będziemy improwizować elektronikę. Można popatrzeć, pogadać, może nawet cośtam się pobujać.







 
 
13:10:2015 todo:prma#301

 
 
19:06:2015 todo:prma#300

Co, już 2015? I to do tego połowa? Cyferki na kalendarzu lecą jak oszalałe. Nie o tym chcę napisać ale zawsze jak loguję się żeby dodać wpis to patrzę kiedy był ostatni i mam wrażenie że interwał rośnie

Kiedy bardziej opłaca się coś kupić niż zrobić samemu?

Na różnych polach jest może nieco różnie, np. jedzenie wciąż taniej przyrządzić, ale jeśli chodzi o elektronikę to temat można wyczerpać bardzo szybko: zawsze bardziej opłaca się kupić, chyba że planujemy tą rzecz którą chcemy zrobić wytwarzać masowo. Oczywiście pozostaje kwestia co chcemy poprzez to działanie osiągnąć. Jeżeli naukę to oczywiście zawsze opłacać się będzie samodzielne podejście do zagadnienia, w zasadzie tylko wtedy jakakolwiek nauka jest możliwa. Wielu rzeczy pojedynczy amator nie ma wielkiej szansy zrobić samodzielnie, cyfrowy aparat fotograficzny, telefon, cpu, to rzeczy do których potrzeba lat doświadczenia i labolatorium pełnego inżynierów. Są jednak rzeczy prostsze, które amator może zbudować w ciągu paru dni samodzielnie. Dobrym przykładem może być na przykład kontroler MIDI. Kilka potencjometrów, arduino, jakieś pudełko, lutownica i własnoręcznie wykonany kontroler może być Twój. I o ile absolutnie nie chcę nikogo zniechęcać do budowania kontrolerów, to chciałbym tu jednak rozwiać pewien mit. Często jednak spotykam się z poglądem że kontroler midi albo syntezator jest taniej zrobić samodzielnie niż kupić gotowy. Jest to pogląd błędny (zazwyczaj).

Powodów jest kilka. Pierwszym i najbardziej oczywistym niech będzie koszt części. Moim ulubionym przykładem w tej dyskusji jest Behringer BCR2000.

Kontroler ten posiada osiem kolumn po cztery enkodery każdy, do tego trzydzieści przycisków z diodą w środku. Każdy enkoder ma 15 diód LED dookoła. Daje nam to 480 diód na same enkodery. Koszt jednej diody w sklepie nie jest zbyt wielki, ale z wydatkiem tych 20 groszy za sztukę trzeba się liczyć. No dajmy na to że dogadamy się na 0.015pln za sztukę. Daje nam to koszt samych diodek do enkoderów na poziomie 80 złotych. Enkoder wyniesie nas około 3 złotych, razy 32 daje nam 96 pln. Jak zaczniemy sumować ceny plastikowych nakładek na enkodery (wcale nie są takie tanie) nakładek na przyciski, gniazd, obudowy (!), zasilacza (!), itp, to koszt (w detalu) części bardzo szybko przekroczy nam 650pln za które ten kontroler chodzi NOWY razem z marżą sprzedawcy. A przecież niektóre elementy, takie jak np. obudowa zostały wytłoczone specjalnie na potrzeby tego urządzenia, gdybyśmy chcieli w ilości kilku sztuk zrobić coś zaprojektowanego od zera to nawet w coraz bardziej przystępnej technologii druku 3D koszt wykonania tak dużej bryły będzie znaczny. A przecież nawet nie zaczęliśmy liczyć kosztów robocizny.

Koszt robocizny to nie tylko fizyczne polutowanie elementów (zalutowanie 480 diód zajęłoby ręcznie pewnie pół dnia dobrym tempem), koszt zaprojektowania i wykonania PCB (dla takiego dużego projektu płytka jest już dość skomplikowana), ale także koszt napisania oprogramowania (firmware), przetestowania go, dodania trybów edycji, trybów routingu. Upewnienie się że działa itp. Mówimy tu od dni do tygodni samego programowania, licząc bardzo konserwatywnie (zakładam że nie musimy implementować wszystkich funkcji urządzenia takich jak obsługa NRPM czy podmian funkcji). Jeżeli masz możliwość wykonywania jakiejkolwiek pracy za powyżej dolara na godzinę to prawdopodobnie bardziej opłaca ci się kupić gotowe urządzenie za zarobiony hajs zamiast męczyć się z debugowaniem kody (chyba że to nauka jest celem, patrz wyżej).

Dlaczego więc komukolwiek opłaca się produkować i sprzedawać takie urządzenia? Odpowiedzią jest optymalizacja procesów. Jeżeli nie produkuję czegoś w ilości sztuk pięciu, tylko od razu zakładam że sprzedam czegoś sto tysięcy sztuk, to mogę zainwestować w znaczne usprawnienia w procesie produkcji (takie jak zatrudnienie robotów do umiejscawiania i lutowania elementów), w wytworzenie własnych części (Takich jak moduły enkoderów zintegrowanych z diodami albo obudów), czy wreszcie jestem na zupełnie innej pozycji negocjacyjnej z producentami elementów - producent diód u którego zamawiam pięć milionów sztuk będzie znacznie bardziej skłonny do znacznego zejścia z ceny niż taki u którego kupuję pięcset. Margines zysku który udaje się na każdym kroku optymalizacyjnym choćby o kilka groszy, wraca do nas szerokim strumieniem po przemnożeniu przez skalę - coś czego absolutnie nie opłaca się optymalizować przy kilku sztukach, staje się kwestią być albo nie być w obliczu konkurencji na rynku masowym - konsument ma tą niewdzięczną tendencję do kupowania od tego kto da mu podobny produkt taniej.

Dla hobbysty poświęcenie pięćdziesięciu czy stu godzin na wytworzenie prototypu, oraz zapłacenie w częściach równowartości nowego kontrolera (nawet nie zaczynajmny z Korgiem Nano który można mieć w cenie Arduina i kilku potencjometrów), będzie inwestycją w wiedzę, projektem szkoleniowym - tak jak przebiegnięcie się paru kilometrów dla biegacza będzie celem samym w sobie. Dla tych z nas którzy raczej biegną żeby zdążyć na autobus, zakup możliwie dużych elementów danego projektu, zamiast wytwarzania ich od zera, będzie zazwyczaj lepszym wyjściem.


 
 
22:05:2015 todo:prma#299
Mapping konstrukcji złozonej z tetrahedronów.
 
 
27:09:2014 todo:prma#298
znowu cztery miesiące strzeliły jak z bicza. jeżeli wciąż czujesz na poziomie tygodni trzymaj się tego i rób rzeczy dziś.

Czasami zastanawiam się nad podziałem czasu. tzn wiele razy się zastanawiałem.

Na przykład sekunda. wdech, sekunda, wydech sekunda. raz, dwa, trzy, cztery, swobodne odliczanie.

Albo minuta, jednostka uwagi. Nawet najnudniejszą rzecz większość ludzi, jeżeli się skupi, może oglądać przez około jedną minutę

Z kolei godzina, nie wynika bezpośrednio z czegokolwiek realnego. Jest tylko podzieleniem dwóch części dnia, tzn dnia i nocy, na 12 równych części.

Dwanaście to fajna liczba jeśli chodzi o dzielenie. Dzieli się przez dwa, oczywiście, dając 6, które dzieli się zarówno na 2 (12/4=3) jak i na 3 (12/3=4), a dalsze produkty dają się dzielić też nieźle. Oczywiście możnaby też przez 16, dzieląc każde 15 minut na cztery równe części, ustalając inny czas sekundy, ale nie zrobiono tego. Aby zachować analogię do tarczy zegara (12/24h), podzielono rok na 12 miesięcy. W zasadzie nie byłoby to wogóle ważne gdyby nie

podział oktawy. oktawa jest w pewien sposób święta, tzn podwojenie częstotliwości to bardzo popularna w przyrodzie zasada, pozwala energii podróżować kilkukrotnie z minimalnymi stratami. Tzn na przykład jeżeli uderzymy w membranę, albo strunę, wyzwalając jakąś wibrację (pierwsza rezonansowa fizyczna - jak szybko fala może rozejść, się, wrócić i zinterferować sama ze sobą w danym medium). I tak struna którą pobudzimy impulsem jednostkowym (puszczenie struny), wibruje z częstotliwością określoną ściśle przez szybkość rozchodzenia się fali w strunie oraz jej dlugość.

Ale podstawowej wibracji strun (kilkaset hertzów) często aż tak bardzo nie słychać, jak jej harmoniczne, tzn częstotliwości wynikające z podwojenia (ewentualnie potrojenia) podstawowej wibracji, i następnie podwojenia lub potrojenia jej na kolejne subwibracje, tworzące razem ton, który odbieramy jako spójny. Nasz mózg i aparat słuchowy jest oswojony z rzeczami które wydają drugie i trzecie harmoniczne tak, że może przyjąć za natrualne tony pochodzące z generatorów fali kwadratowej i piłokształtnej (które w odróżnieniu od fali sinusoidalnej - reprezentowanej na wykresie widomwym jako wąski prązek) mają szereg tonów harmonicznych, malejących logarytmicznie w amplitudzie, ewentualnie czasami nawet punktowo rosnących szytów filtra (Reso peak).

przez ostatnie 15 000 lat nauczyliśmy się odbierać te tony jako spójne, wciąż jednak dominuje tak zwany układ tonalny, 12 stopni na które zwykliśmy dzielić oktawę. Kultura muzyczna nałożyła, pewnie słusznie, tabu na pewne kombinacje częstotliwości podstawowych. To te, które po pomnożeniu przez dwa i/lub trzy nie nakładają się dobrze pasmowo. Dlatego tylko pewne kombinacje, tonów (i ich harmonicznych) odległych o 3 (tercja),5 (kwinta) brzmią dla naszych uszu dobrze.

piękne są te systemy, pozwalają pewne rzeczy liczyć, transpozycje, rytmy czasów dnia i nocy, ile to jest trzy godziny, ile to jest 60 sekund.

60 to kolejna ciekawa liczba. 12*5=60, a więc pentagram, symbol ochronny dla naszego gatunku.

60 dzieli się zarówno na 2 (30) na 3 (20) na 4 (15), na 5(12), na 6 (10), na 10 (6), na 12 (5) itp. 60 nie dzieli się co prawda dobrze na 16 (3.75, 3 i 3/4), ale kiedy projektowano ten system nie znano jeszcze zalet obliczeniowych systemu binarnego.

Poza tym milisekunda znajuje się już poniżej możliwości naszego systemu poznawczego.

Ogółem system ten, tzn ISO time, pozwala nam jako tako orientować się w rzeczywistości, tzn dzieląc cykle planetarne na ~365 dni (nieregularnie to trwa, ale to wiadomo już od 1582) , 12 miesięcy, 24 godziny na obrót planety, 60 pulsów 1s na minutę, których 60 składa się na godzinę. Serce uderza raz do dóch razów na sekundę, 120bpm, uderzeń na minutę. W sumie dobrze to wymyślili. Dobrze się dzieli. I na pół, i na cztery części i na pięć, i na sześć i na dziesięć, całkowicie, po równo. upraszcza obliczenia.


 
 
08:04:2014 todo:prma#297

 
 
16:02:2014 todo:prma#296

Lot MH370 z Kuala Lumpur do Pekinu 7 marca (9 dni temu) zerwał wszelką komunikację i zniknął z pola widzenia naziemnych radarów. Na pokładzie znajdowało się 239 pasażerów. O sprawie dowiedziałem się z linka, który informował że niektóre rodziny twierdzą, iż przez jakiś czas odpowiadały telefony komórkowe zaginionych, dzwoniły, ale nikt nie odbierał. Sprawa jest dla mnie ciekawa Samolot po prostu zniknął naglę z radaru. Wzniósł się w powietrze i tak jakby rozpłynął się tam. Gdybyśmy nie znali się wogóle na temacie, moglibyśmy powiedzieć że ot, może przerwał się kabelek łączący z akumulatorem nadajnik sygnału lokalizującego, i stąd baza straciła łączność z samolotem.

Ok, ale Boeing 777 to nie jakaśtam awionekta z dykty. Lecący lot pasażerski to z punktu widzenia transmisji radiowej prawie latarnia morska, pomijają regularne transmisje ACARS (podobno emitował jeszcze godzinę po utracie łącznośći, ale jakoś nie ma na to dowodów), samolot utrzymuje ciągłą łączność satelitarną (ma dzięki niej coś w rodzaju internetu), wymienia informacje o pogodzie, niektóre dane telemetryczne itp.

Oczywiście piloci mogą się także swobodnie komunikować się głosowwo w prawie całym paśmie UHF, samolot ma wiele systemów rezerwowych i awaryjnych, zdolność nadawania komunikatów powinna zostać zachowana wiele godzin po utracie podstawowego zasilania. Te systemy projektowane są z myślą aby wytrzymać wpadnięcie do wody (samolot jest lekki, powinien jakiś czas utrzymać się na powierzchni po upadku, paliwo lotnicze jest lżejsze niż woda). Ba, samolot musi wytrzymać wielokrotne uderzenie pioruna, bez wpływu na zdolność komunikacji. Nawet z kraksy tupolewa mieliśmy nagrania transmisji radiowych sprzed samego uderzenia w ziemię, a przypominam że tam chodziło o ledwie kilkadziesiąt metrów. MH370 był w momencie utraty łączności na wysokości ponad 10km nad ziemią, więc nawet gdyby zaczął gwaltownie spadać prosto w dół z prędkością dzwięku (normalnie samolot rozwija maksymalnie 0.89 prędkości dzwięku), to piloci mieliby jeszcze prawie 30 sekund do uderzenia aby zakomunikować MAYDAY. Łączność tracono jednak stopniowo, oficjalnie utracona została o 2:40 nad ranem, ale istnieje raport że inny przelatujący w pobliżu samolot próbował nawiązać z MH370 kontakt radiowy godzinę wcześniej ale na kanale słychać było głównie szum i 'mumbling' (mamrotanie/bełkot)

Niezależnie od stanu elektroniki czy pilotów, Boeing 777 ma masę spoczynkową prawie 300 ton, i rozpiętość skrzydeł 60m. Naziemne radary zaprojektowane są aby widzieć w powietrzu ważące dużo więcej niż 300 ton obiekty z metalu, czy chcą być śledzone czy nie. Po prostu je widać. A przynajmniej na pewno wojskowe radary zobaczyć są w stanie z dużą dokładnością eskadry małych myśliwców sunące nad ziemią. Tu jednak jedyne co wojskowe radary zobaczyły to jakieś niewyraźne widmo lotu, poruszające się jakby dalej, widoczne jak w odbiciu lustrzanym.

Czy żaden satelita nie obserwował w tym czasie tego obszaru? A tu akurat odpowiedź jest ciekawa. Obstawiałbym że nie. Pomimo gigantycznych rozdzielczości naszych oczu na orbicie, ich wzrok ogniskuje bardzo wybiórczo. Kilka celów z dużą rozdzielczością, w czasie rzeczywistym - oczywiście, możliwe. Całe miasto z dokładnością do kilku sekund - możliwe. Wybrane drogi krajowe ze zdjęciem co pare minut - wysoce prawdopodobne. Gromadzenie obrazów wszystkich lecących samolotów - raczej nie, byłoby to wysoce nieekonomiczne. Bo nawet mając downlink do 20Ghz a uplink od 40Ghz możemy sobie pozwolić na przesłanie sporej ilości danych, są ważniejsze rzeczy do oglądania niż każde możliwe 100m^2 powierzchni mórz - wątpliwe. Woda słabo poddaje się kompresji wideo. Ostatecznie owszem, znalazły się jakieś jasne pływające elementy (ok 20m) na jakimś zdjęciu z satelity wykonanym po 6.5h po starcie z Kuala Lumpur przez chinczyków, ale wysłane na to miejsce helikoptery nic już nie znalazły, a żadne inne państwo nie przedstawiło swoich zdjęć.

I teraz co na to jeszcze radary wojskowych?

Ale co to może znaczyć? Tak naprawdę prawie na pewno to co ‘zobaczyły’ radary wojskowe wylądało zupełnie inaczej niż trójkąt równoboczny. To tylko oficjalna interpretacja.

Co stało się moim zdaniem? Myślę że to test nowej broni, cloaka elektromagnetycznego, pokaz siły zaawansowanego zagłuszania fal nie tylko nadawanych, ale także odbitych. Jakiś rodzaj iluzji, powodującej niemożliwość nawiązania komunikacji z ziemią z poziomu samolotu, oraz niewidoczność radarową. Co dokładnie zobaczyły radary wojskowe pewnie nie dowiemy się nigdy, wiadomo jedynie że przestały widzieć samolot.

Druga (moja) hipoteza mówi, że z jakiegoś powodu (ultra złośliwy piorun kulisty, atak terrorystyczny, eksplozja) samolot stracił calą elektronikę, może się rozsypał, może spadł na głucho, a radary na ziemne tego nie wyłapały bo po prostu nie mają (pomimo PRu) takiej rozdzielczości, może akurat wszystkie są w remoncie, może sabotaż, może wirus. Być może uległ samozapłonowi ładunek zawierający baterie litowe. A może po prostu za bardzo ufamy swojej technologii

Last but not least, zapewne napisana też zostanie niejedna książka na temat życiorysów osób zaginionych podczas tego lotu i ich roli w historii ziemi. A może, jeżeli operacja się udała, o niczym więcej się nie dowiemy.


 
 
10:02:2014 todo:prma#295
Zdaje się że ostatnio więcej wpisów się nie-pojawia niż pojawia. Tzn pojawia się, wisi kilka dni, czasami tygodni, po czym przy następnej okazji stwierdzam że napisałem bzdurę, i ukrywam. I ostatnio chyba więcej jest takich ukrytych, nie-opublikowanych niż faktycznych wpisów tutaj. Napisałbym że te które czasami się odkrywają powinny być przynętą, nagrodą za regularne odwiedzanie tej strony, ale nie napiszę tego. Bo możecie tu nie wchodzić, a ja wreszcie będę miał spokój, i brak ciśnienia wewnętrznego że znowu coś trzeba by zaktualizować.
 
 
27:01:2014 todo:prma#294

Poświęciłem kilka godzin na przejrzenie i wrzucenie wybranych screenshotów z ostatnich 4 lat na soupa, pozostawione są w zdecydowanej większosći bez komentarza więc nie zawsze kontekst będzie oczywisty ale czytającym tą stronę polecam, dużo smaczków o których nie pisałem


http://slightlyworryingsceenshots.soup.io/


Można też zacząć niżej albo wręcz tutaj, albo dojechać do samego końca i potem wracać do początku. Strumień jest o moich paranojach, o rzeczach nad którymi pracowałem, oraz po prostu dziwne rzezcy które udało mi się ustrzelić z ekranu.

W kilku screenshotach usunałem oczywiste dane osobowe typu email. Chronologia jest w kilu miejscach zaburzona (np. screenshoty wykonane z pracy vs te wykonane w domu) ale data jest zawsze prawdziwa, tzn wykonania screenshota. Materiału jest dużo, przejrzałem ponad 3000 zrzutów ekranu, kilkadziesiąt jest (dla mnie) bardzo ciekawych. Soup niestety troszkę je zagrzebuje niżej ale i tak polecam podłubać jeżeli kogoś interesują moje 'odkrycia'


 
 
26:01:2014 todo:prma#293
W poniższym filmie jako drugi (od 1:08 do 2:30), prezentowany jest projekt Jacka Rynia, którą miałem przyjemność współrealizować. W drugiej minucie nawet się na chwilę pojawiam. https://vimeo.com/70105120



Na Styku - wystawa główna


 
(213-232)   (233-252)   (253-272)   (273-292)   (293-312) 


 
  2D Guestbook::2DGB   (cc) 1982 19861998 2000-2013 2014 2018 2024 by zambari@gmail.com  
  

Creative Commons License