.Array[1]. audio audiovideo vlog
 


 
 
 
09:11:2011 todo:prma#274
   To może pare słów o tym czemu ostatnio nie publikluję żadnych nowych empetrójek.
   Nagrywam stosunkowo dużo 'muzyki' cały czas, ale nie są to kawałki.
   Powód jest prosty. Pare ostatnich numerów które robiłem pewnie z pięć lat temu ostatnio, z nieco bardziej eksperymentalną strukturę, i za każdym razem kiedy puszczałem go komuś, w którymś miejscu czułem, że nie, że to powinno iść inaczej, wracałem do domu, wprowadzałem poprawkę, puszczałem następnej osobie, i czułem że nie, jednak poprzednia wersja bardziej by tu pasowała. Zrozumiałem wtedy, że na poletku które próbuję uprawiać (hipnotycznych technotransmisji), celowanie w środek, dopieszczanie numeru tak, żeby w ciągu tych 3 minut przeszedł z punktu A do punktu D poprzez punkty B i C zajmowałoby zbyt wiele czasu jak na wartość numeru. Nie zrozumcie mnie źle, lubię swoje nagrania, ale też mam świadomość że na typowym party żaden DJ by po nie nie sięągnął bo też i nie taki jest powód dla którego nagrywam.
   Zamiast dopieszczać miks numeru przez dwa miesiące (znam takich), a potem szukać chętnego do przeprowadzenia 'masteringu' (czyt ustawienia kompresora), żeby kwałek był super polished prosto na BeatPorta, postanowiłem całą tą historię z produkcją olać, i po prostu sobie grać w domu wieczorami w ramach rozrywki (nie mam telewizora).
   Zdarza mi się wrzucać fragmenty na soundclouda, czasami do jednego numeru zakładam nowe konto, dostaje linka po 2-3 osoby na gadu, może wrzuce na jakieś forum prawie-anonimowo, ale zazwyczaj nie.    Okazjonalnie może mi się zdarzyć wrzucić coś tutaj, ale może mi się zdarzać na fejsie.
A skoro już przy temacie to ostatnia wgrywka tu:

<!-- wykomentowano -->
 
 
21:10:2011 todo:prma#273
Tyle się ostatnio działo że pare wpisów stało się nieaktualnych, gra ujawniła kolejne kulisy przedstawienia. Wpisy dalej są ale nieco schowane.
Straszny szum narasta
Oburzeni dostaną to na co zasługują.[z1]Oburzeni dostaną to na co zasługują, nic[z3].
Politycy i możni z czasem będą tracić moc, [z1]stopniowo zaczną być ignorowani.[z3]
Rozsądnym ludziom numerki symbolizujące udziały których kto 'właścicielami' nie będą imponować.
To tylo stan jakiegoś pola w bazie danych.
W ich bazie danych.
Oni zbudowali ten system, nic dziwnego że znają wszystkie backdoory.
Ale ulotność tych cyferek, ich zdolność do przemieszczania się z jednego końca planety na drugi, przy nieuwadze może także pozbawić je większości wartości w szybki, niekontrolowany sposób.
/* [z0]System korporacji [z1]Ten ogromny, wzajemnie połączony system korporacji [z3]([z0]xx korporacji[z1]256 korporacje[z2]64 korporacje[z3], ten jeden [z0]procent globalnie[z1]procent, który posiada lub kontroluje ~80% zasobów planety (albo wstaw sobie dowolną proporcję), poprzez kilka tysięcy firm-oddziałów)[z3] [z0]zączał mieć miejsce[z1]powstał w zasadzie samoistnie, nikt ni
.
Politycy i możni z czasem będą tracić moc,
Rozsądnym ludziom numerki symbolizujące udziały których kto 'właścicielami' nie będą imponować.
To tylo stan jakiegoś pola w bazie danych.
W ich bazie danych.
Oni zbudowali ten system, nic dziwnego że znają wszystkie backdoory.
Ale ulotność tych cyferek, ich zdolność do przemieszczania się z jednego końca planety na drugi, przy nieuwadze może także pozbawić je większości wartości w szybki, niekontrolowany sposób.
/* System korporacji (xx korporacji, ten jeden procent globalnie zączał mieć miejsce */
 
 
11:06:2011 todo:prma#272
Patrzę na to co się dzieje, automatyczne tagowanie na fb, słowa kluczowe, hashownaie rzeczywistości bo może patterny które się wyłonią będą użyteczne.

I jednocześnie poczucie życia w jakiejś krainie przejściowej, po tym jak informacje zaczęły być wszechobecne a przed tym zanim zaczęły być chronione. Czasami mam wrażenie że wszystko co piszę będzie kiedyś czytane przez jakieś różne boty, po kolei.

Wszystkie moje niekasowalne maile, wykradzione Googlom przez hakerów za kilkaset lat, sprzedawane będą na czarnym rynku razem z trylionami innych historii egzystencji przełomu dawnych wieków, stopniowo tracące na wartości w miarę jak odnoszą się tylko do zmarłych ludzi. Takie historie koiowane za kolejne bitcoiny odpisy i przetworzenia, wciąż zawierające jakiś ładunek emocjonalny, wciąż przegrywane z nośnika na nośnik po śmierci cywilizacji na jej wciąż rosnącym śmietniku zjadanym przez obce rasy dopóki nasze słońce nie zamieni się w supernową. Lub dopóki ktoś w koncu nie uzna że są bezużyteczne.

A i dużo, dużo wcześniej, coraz to mądrzejsze sztuczne sieci neuronowe będą przeczesywać te dane terabajty (na ten moment google ma 5033MB moich maili od 2005r + historia zapytań wyszukiwarki + historia linków na które wszedłem oferowanych mi przez googla + historia oglądanych filmów na youtube). Już teraz przez niezliczone szczeliny sieci 10^n botow szuka w publikowanym przez ludzi strumieniu patternów. Obecnie jest to wykorzystywane w celach marketingowych bo Jedno zapytanie zwraca nam na przykład listę mężczyzn w wieku 18-23 roku życia, które w ciągu ostatnich 12 miesięcy poświęcili powyżej 64h na oglądanie filmów.
Co dopiero gdy zaczną się obliczenia na komputery kwantowe - czyli wprowdzających miniaturowe wersje reczywistości alternatywnych. Już teraz niektóre byty na tej planecie (ale kto tak naprawdę steruje botnetami) mogą mieć dostęp do informacji na temat więkoszści rzeczy o naszej przeszłości i aktualnych działaniach. A z samej historii kolejnych zapytań zadawanych googlom można wywnioskować też co zamierzasz zrobić, a być może nawet przewidzieć to co planujesz zrobić ale być może jeszcze twoje ja tego jeszcze nie wie.

A ci którym usawa daje prawo wpięcia się w strumień informacji który generuje poszczególny obywatel Zapewne gdzieś pomiędzy w planach nia niedaleką przyszłość a wdrażaniem na masową skalę są systemy profilujące obywateli, mogą na przykład analizować odstępy czasu pomiędzy wysyłanymi emailami, tymi pełnymi złości i tymi pełnymi szczęścia. Tych zawierających ideę i tych prowadzących do działania. Będzie kojarzyć geo-tagi naszej obecności z manifestacjami sygnatury naszej twarzy na dworcach kolejowych, i będzie symulować naszą podróż pomiędzy pozycjami w wielowymiarowej przestrzeni stanów, próbując przewidzieć zachowanie przy obecności pewnych bodźców.
Może jestem a może mnie nie ma, może to tylko program superkomputera odtwarza moją symulację.

Ten kto zapytany o odpowiedź na zagadliwe pytanie na czekpoincie, zacznie się zastanwiać nad odpowiedzią, zawacha się, może zacząć gromadzić ujemne punkty na swoim koncie e-Karmy.

PS. tu dużo informacji o systemie analizy semantycznej całej komunikacji elektronicznej.

PS2. Na szczęście w Grze uczestniczą także inne siły typu lulzsec które sprawiają demokratycznie że bezpieczny nie może czuć się nikt.
 
 
11:03:2011 todo:prma#271
mnbvc:
Polecam felieton o rzeczywistości Marcina Piniaka pod tytułem ZŁY SEN CYBORGA
Mr. Piniak wydał także ostatnio książkę pod tytułem siedemnaście.
 
 
27:02:2011 todo:prma#270
Znieść nie mogę całego tego chamstwa JP, i wieszanie psów na psach, potworne. Ludzie, zrozumcie, Policja jest po to żeby was chronić. Jeżeli czujemy się przez nich zagrożeni to jest źle (i najczęściej chodzi tu głównie o wadliwe prawo, np. karanie za posiadanie), ale jeżeli panuje klimat że JP, to poziom stresu zawodowego u panów policjantów też wzrasta dramatycznie, i ktoś kto przez całą karierę jest uczony że każdy młodzieniec w kapturze będzie próbował go wykiwać, a podczas przemarszy zazwyczaj coś w kierunku Policji leci.....
    Zaufanie budować trzeba z obu stron. Ale jak nie słyszę postępów w procesiach policjantów oskarżonych o pobicia obywateli, to mnie szlag trafia. Takie sprawy powinny być priorytetowe, policjanci podejrzeni o tak poważne sprawy jak połamanie nóg, powinni być natychmiast tymczasowo aresztowani, szybko poddani procesowi, i w razie winy przykładnie ukarani. Jak obywatel może szanować funkcjonariusza jeżeli takie sprawy utykają gdzieś w sądzie?

Muszę iść już spać, więc jeszcze tylko jeden krótki komentarz. W debacie publicznej najłatwiej jest zająć stanowisko ekstremalne, a bardzo brakuje głosu umiarkowanego, ale stanowczego i zdecydowanego.
 
 
13:02:2011 todo:prma#269
  No to może inna historia, z wczoraj. Wyciek dokumentu PDF z adresu, którego ostatnio niedobrze jest linkować, bo można niechcący złamać prawo. Szykowany jest wielkia, ogromna powódź informacyjna, coś co rozerwie rzeczywistość taką, jaką znamy, zacznie ona bardziej przypominać strukturę atomu, coś rozwarstwionego na orbitach energetycznych, co może przyjmować postać dziejów na planetach. Rodzimy się gdzieś na gridzie czasoprzestrzeni, i odgrywamy w kółko na nową tą samą grę planszową, za każdym przejściem odkrywając kolejne struktury i wzbudzać je do istnienia powtarzalnym wyobrażaniem sobie.
Ale możemy też zostać niewolnikami wczepionymi do Matrixa jeżeli nie obudzimy się szybko z letargu

  Uff ..Chyba trochę się zagalopowałem.

  Najpierw może ta historia z początkiem kolejnego aktu w ten piątek z połowy lutego 2011. Nie pamiętam już co dokładnie zainspirowało mnie do przyłożenia ucha (w celu nasłuchiwania szumu) do tego akurat punktu internetu, ale postanowiłem przejrzeć nagłówki na slashdocie. Aha, już wiem, byłem ciekaw echa historii o wycieku 68000 wiadomości z pewnej firmy zajmującej się bezpieczeństwem sieciowym. No to może zacznijmy od początku tej historii, kiedy to amazon dość gwałtownie wycofał się z utrzymywania struktury ŁikiLiks po wybuchu cablegate. W odwecie tajemnicza organizacja cyberterrorystyczna składająca się z Anonimowej, bezkształtnej masy genialnych umysłów bez żadnej wyraźnej struktury, porozumiewającej się między sobą z użyciem komunikacji obrazkowej i krótkich wiadomości tekstowych (I okazjonalnych, spontanicznych manifestów pisanych przez natchnionych dla sprawy poetów).
  Anonymous nie mają głowy którą dałoby się odciąć, ale walka będzie pewnie zacięta i niejedna głowa poleci po obu stronach konfliktu. W pewien sposób można by powiedzieć że są oni siłą niszczącą, tańczącym w szale i depczącym wszystko co można podeptać siwą, struktura jest bowiem oparta na najniższych ludzkich emocjach, i najpiewniej doczekamy się czasu kiedy nie będzie w Internecie już opcji Anonymous, dostęp do usług będzie odbywał się tylko na podsawie identyfikacji biometrycznej (O co naprawde naprawdę niedługo - poczekajcie na laptopy z kamerą z wbudowanym kinect)). Siła tej grupy polega na tym że nie ma żadnej grupy, nikt nie odpowiada za swój czyn, wola jest uwolniona, wystarczy tylko wprowadzić kilka osób w rezonans. Co większe fale potrafią przenieść się już daleko daleko poza internet.
   Do tego dochodzi ciekawa statystyka, sugerująca że zjawisko będzie się to nasilać. Przestrzenią istnienia (nie przy okazji polecam Dying Nasa Scientist na youtube) tych form życia jest ludzki język, komunikacja, pojęcia, przemieszczają się pomiędzy przestrzeniami które dla nich tworzymy w wyobraźni. Żywią się intensywnością życia. Należy współpracować z tymi którzy umilą nam przejażdżkę ale starać się nie spędzać zbyt wiele czasu w towarzystwie tych, którch odwiedzamy odczuwając nieuświadomiony przymus.

Ale nie o tym miało być
   Rządy, oraz Bankierzy, dla których gniew ludu będzie szczególnie bolesny, próbują manipulować zasobami pod swoją kontrolą w sposób, który ma zakrzywić przekaz, zdeformować muzykę którą będziemy słyszeć w końcu wszyscy. Zresztą już teraz prawie wszyscy słyszą już ją, ale tylko przez bardzo krótkie momenty. Raz na pół roku przez minutę, jeżeli trafiamy na dobry moment, słyszenia tej muzyki może dać po co żyć.
Tak samo jak słyszenie jej, doświadczani tych błysków świadomości, całkowitej kontroli nad swoim życiem, ale także dużej kontroli nad otaczającą je rzeczywistością.

   Potem była historia o młodym grafiku, z Grecji, który został aresztowany ponieważ imię i nazwisko na które kupił licencję Illustratora pokrywało się z tym które widniało na jednym z manifestów Anonymous.
A jakiś tydzień temu świat obiegła notka, że szykowane są procesy przeciwko kilkunastu osobom odpowiedzialnym za zmontowanie armii ochotników uzbrojonych w nisko orbitujące działa jonowe, bombardujących serwery wybranego celu milionami pakietów wymagających odpowiedzi po którą serwer musi ustawić się w kolejce do bazy danych.

Oblężenie było szczególnie dotkliwe dla prestiżowych organizacji typu VISA które zablokowały transfer na konto ŁikiLiks. Nikt nie odważył się zaatakować amazona, który pod względem szerokości pasma którym dysponuje może się równać chyba z kilkoma tylko firmami, główni winowajcy bankowcy stracili przy okazji trochę twarzy, stąd z zaciekawieniem dalsze losy człowieka który przez dłuższy czas siedział na kanale IRC gdzie wydawane były rozkazy armii ochotników, i zagadywał ludzi, w końcu opracowując dokument, zawierający prawdziwe imiona i nazwiska, a często także profile facebookowe najbardziej aktywnych żołnierzy.
Nie trzeba było wiele czekać aby Anonymous powiedzieli 'sprawdzam' człowiekowi który podawał się za ich przyjaciela, a jednocześnie gromadził dowory dla FBI (duża część przychodów HBGary, firmy zajmującej się bezpieczeństwem sieciowym pochodziła od rządowych agencji federalnych).
   Nie trzeba było wiele czekać zanim na siecio pojawił się Torrent zawierający archiwum wszystkich maili jego organizacji, jego konta, m.in. Twittera zostało zablokowane po tym jak zaczęły się na nim pojawiać wpisy nie pochodzące od neigo, zawierające dane osobowe jego dzieci, ujawnione emaile odsłaniały wszystkie karty jego gier w branży, innymi słowy użyta została przeciwnko niemu jedna z najstraszniejszych kar internetu.
Jednocześnie, o ile dobrze rozumiem, upublicznione zostało część materiału zebranego przeciwko grupie, jakieś logi chatów, również te ujawniające tożsamość przyłapanych.

   Na temat tej historii właśnie chciałem posłuchać Slashdota i tego co mówią inni profesjonaliści bezpieczeństwa na ten temat. Na trzeciej stronie nagłówków trafiłem jednak na coś innego. Dokument PDF (podobno pitch do Bank of America) będący swego rodzaju analizą na temat ŁikiLiks, opisujący luźną strukturę osób odpowiedzialnych za ustawianie serwerów, bezpieczne przerzucanie/przemycanie paczek danych. Adresy, nazwiska, zdjęcia twarzy kilkudziesięciu osób pracujących nad samym rdzeniem projektu. Screenshoty ze specjalnych, dostępnych dla rządowych agencji programów, za jednym kliknięciem wyświetlających mapę ziemi z aktualnymi geolokacjami niesfronych jednostek i wizualizacją ich wzajemnej komunikacji. Jednocześnie wskazywano na brak sztywnych struktur i trudności z dotarciem do wszystkich, rozlokowanych w różnych krajach jednostek.
   Następnie dokument opisywał słabości ŁikiLiks, takie jak bardzo duża wrażliwość na utratę reputacji, możliwość podrzucenia fałszywych informacji a potem wskazanie że oto haha, kłamiecie. Inną możliwością neutralizacji jest wskazanie na możliwość, że dane osób robiących przeciek mogą być kolekcjonowane, co podważyłoby zaufanie informatorów do tego medium. (I tego skrajnego braku zaufania do rzeczywistości, gdy jest zbyt wiele pozornie wiarygodnych źródeł sprzecznych informacji dotyczyła wizja z początku tego długawego posta).

   Jako sugerowany wektor ataku na organizacje podano wykorzystanie faktu, iż wielu pracujących przy ŁikiLiks programistów ma również swoje prywatne kariery specjalistów od zabeczpieczeń, które chcieliby budować dalej.

   No i to wszystko byłoby jeszcze takie stosunkowo do przejścia jako kolejny wymysł paranoicznych wielbicieli teorii spiskowych, gdyby nie to, że jeszzce tego samego dnia pojawiła się w sieci informacja, że były współtwórca ŁikiLiks, Daniel Bomscheit-Berg sabotował przedsięwzięcie poprzez zmiany w kodzie pozwalające namierzyć tożsamość uploadującego nielegalny materiał. Miałem uczucie dejavu jak to czytałem (nawiasem mówiąc rzuca to także cień zwątpienia na inicjatywę openLeaks, której jest inicjatorem)

   I teraz uwaga, do wszystkich którzy myślą że ich to nie dotyczy:
    Napisałem anonimowo komentarz na slashdocie wskazujący na dziwną zbieżność scenariuszy, podając link do dokumentu na który się powoływałem. Paręnaście minut później po moim poście nie było śladu. Został usunięty, razem z pięcioma innymi - jako oficjalny powód podane było (trzymajcie się foteli): 'Zgodnie z wprowadzonym niedawno prawem, dla osób zatrudnionych przez Amerykański rząd, klikanie na linki prowadzone do ŁikiLiks może doprowadzić do przekroczenia uprawnień w zakresie dostępu do danych tajnych, przez co mogliby oni niechcący złamać prawo za które można pójść do więzienia. Z tego powodu posty zawierające takie linki zostały usunięte. Z poważaniem, Administracja' (*

*) interpretacja wolna, cały powyższy tekst należy traktować z dystansem. Najlepiej od razu z pozycji innej planety. Nieco bardziej dokładne artykuły tu i tu i tu a najciekawsze chyba tutaj.
 
 
01:11:2010 todo:prma#268
Kolejna porcja newsów z tematyki globalnego tremoru.
   Wydarzenia ostatnich dni związane z wysoko zaawansowaną bombą znalezioną w paczkach UPS/FedEx lecących samolotem cargo składają się w zatrważająco wyraźny obraz tego co może nadchodzić.
   Ale przede wszystkim spójdzmy na kontekst, bo to niezmiernie istotne. w tym artykule .
& nbsp;  Niestety po tych deklaracjach nie trzeba było długo czekać zanim powers-that-be odpowiedziały ogniem - natychmiast znalazła się i bomba (dwa dni później?). Pomimo sześciu godzin przeszukiwania samolotu, brytyjskim specjalistom nie udało się jej znaleźć. Zadzwonili spowrotem do Dubajskiego wywiadu (skąd przyszedł pierwszy przeciek o bombie), mówiąc, że nie mogą nic znaleźć, a Dubajski wywiad odpowiedział im 'sprawdzcie w tonerach'. Sprawdzili w tonerach, bomba faktycznie była. I to nie byle jaka. Użyty materiał wybuchowy był niewykrywalny konwencojalnymi metodami i wystarczyłoby go żeby samolot rozbić w trakcie lotu. Paczki z bombami były adresowane do jednej z synagog w Chicago (choć słyszałem też wesję o Nowym Jorku).
   No i gotowe
   Kto by tam zwracał uwagę na protesty Yemeńskiego ministerstwa spraw zagranicznych które w oficjalnej deklaracji zapewnia że nie ma żadnych bezpośrednich lotów z Yemenu do Londynu, wg. dokumentów żadna przesyłka nie została nadana w tamtą stronę w ciągu 48 godzin przed znalezieniem bomby, a podpis 22letniej studentki z Yemenu której adres był podany jako adres nadawcy nie zgadza się z tym umieszczonym na pokwitowaniu nadania paczek (została już zwolniona z aresztu po udowodnieniu że miała miejsce kradzież tożsamości).
To się składa aż za bardzo. Wielka Brytania chce zwolnić tempo wojny z terrorem? No to mamy parę dni później kolejną bombe, która wcale a wcale nie wygląda na domową robotę Yemeńskich farmerów, zaadresowana jest do synagogi w Ameryce, bomby zostają znalezione w Londynie po naciskach z Arabii Saudyjskiej żeby jednak koniecznie sprawdzić w tych paczkach bo jakby nie znaleźli to by się akcja nie udała.

   To jest prawdziwy terror. Nie ten kiedy zdesperowani ludzie w okupowanym kraju chcą pomścić swoich zamordowanych bliskich, tylko ten, w którym wywiady mocarstw wykorzystują swoje możliwości aby wzbudzić lęk w całych populacjach zachodu - i w ten sposób łamać ich opór, przyzwyczajać podróżujących ludzi do sytuacji kiedy oficer w mundurze obmacuje twoje ciało w poszukiwaniu nie wiadomo czego.
   Tu warto dodać że nie licząc pojedynczych przypadków kiedy służby specjalne dostawały przeciek że np. ktoś będzie próbował wnieść bombe w podeszwie buta (i wtedy udawało się go złapać), nie jest znany żaden przypadek w którym przeszukanie pasażerów na lotnisku (którym poddawanym są miliony ludzi każdego dnia) wykryłoby kogoś wnoszącego na pokład bombę.
   Oczy otwierają mi się z niedowierzania kiedy widzę prezydenta Obame mówiącego, że z konstrukcji bomby wynika, że zbudowały ją siły związane z Al-Kaidą. Tak, z całą pewnością, użycie nowoczesnego środka wybuchowego PETN produkowanego wyłącznie na potrzeby wojskowe, który niemożliwy jest do przygotowania w nawet najlepiej wyposażonej kuchni to całkowicie przekonywujący ślad prowadzący wgłąb Afganistańskich jaskiń.
   W tej historii tak wiele rzeczy nie trzyma się kupy, że nawet w mainstreamowych mediach co odważniejsi dziennikarze zadają politykom pytania czy to aby nie prowokacja - sugeruje to że kompleks militarno-industrialny przestaje się już zupełnie liczyć z opinią publiczną - albo pali im się grunt pod nogami i musieli akcję przygotować na szybko, albo zbliża się jakaś większa akcja po której nikomu nie będzie się już chciało zadawać niewygodnych pytań.

   I takich historii wypływa z dnia na dzień coraz więcej. W samej arabii saudyjskiej szczytem mody wśród opozycji jest dać się przyłapać z urządzeniem przypominającym bombe i pójść za to za kratki (są przesłanki by uważać że urządzenia te w istocie są budowane na komisariatach).

   Ale ale, ktoś może powiedzieć, co nas obchodzi Dubaj i Ameryka, my tu w polsce mamy ważniejsze problemy typu kto był agentem a kto jest idiotą. Odpowiadam wam: nie dajcie się nabrać, i nie zwracajcie uwagi na mało istotne fakty w obliczu tych które mogłyby zachwiać obrazem sytuacji. Świadomość planety zaczyna się jednoczyć, a przez ignorancję w stosunku do spraw globalnych mogą się Polacy obudzić z ręką w nocniku.

Są dużo ważniejsze rzeczy od tego kto wygra następne wybory - na przykład to skąd będziemy czerpać energię następne 30 lat, a wielu spośród Was obywatele tak łatwo zawrócić w głowie za pomocą maszynki telewizyjnej, podającej w skrótowej formie paszę informacyjną, przetrawione, przepakowane, odsuszone, wystarczy dolać trochę wrządku i nasz światopogląd w proszku ładnie wpisuje się w nurt przejmowania się krzyżami w kontekscie dużo poważniejszych gier które toczą się nad naszymi głowami.

   A stawką jest Wolność.

Jeżeli kogoś interesują teorie spiskowe rodem z PL, warto przeczytać (choć absolutnie nie namwiam do brania na wiarę) Astral projection blog / Million years from today
 
 
30:09:2010 todo:prma#267
   Komentarz dotyczyć będze złapanego ostatnio wirusa, nazwa kodowa stuxnet. Zainteresowani na pewno już sobie o nim poczytali, ale pragnę zwrócić uwagę na kilka ciekawych aspektów tej sprawy. Wirus ten nie był dziełem typowego hakera samotnika w walce on przeciwko światu. Nie był też obliczony na bezpośredni zysk typu kradzież numerów kart kredytowych, adresów emailowych czy kompromitujących zdjęć. W tym sensie ciężko nawet nazwać go wirusem, to raczej skomplikowana maszyna, system do przejmowania kontroli nad liniami produkcyjnymi, precyzyjne ostrze zaprojektowane do przebijania bardzo specyficznego typu zabezpieczeń, którego trucizna nie miała na celu niczego niszczyć, tylko zainstalować agenta z tyłu czaszki producentów elektroniki, mały, ledwie widoczny cień w siatce nerwowej macicy-matrycy z której wychodzą owe magicznie zdobione kryształy krzemu z których korzystamy tak często w naszym codziennym życiu.
    Wirus miał strukturę modułową, można go było zaadoptować do zainfekowania i przejęcia fabryk różnego typu, ale fakt że odkryto go w sercu fabryki siemensa uważam za bardzo znaczący. Siemens produkuje cały zakres urządzeń różnego typu, ale jego podstawową działką jest telekomunikacja, telefony komórkowe, infrastruktura telekomunikacyjna, stacje bazowe, routery. I tu zaczyna się przerażająca część całej historii.
    Oczywiście, mogło chodzić jedynie o szpiegostwo przemysłowe, o kopiowanie plików, schematów, kodu jaki przepływał przez linię produkcyjną - tu głównymi podejrzanymi byliby chińczycy mający prawo patentowe w głębokim poważaniu. Prawie na pewno pozwoliłby twórcom na natychmiasowe unieszkodliwienie fabryki na wiele tygodni lub miesięcy (a może i lat jeżeli robak dostał się także do backupów), na przykład w wypadku wojny albo w celu wywołania globalnego kryzysu. Jeżeli robak zainfekował zauważalny procent zakładów przemysłowych to można błyskawicznie położyć na łopatki ekonomię państwa niszcząc (formatując dyski) kluczowe zakłady przemysłowe.
    Zasugeruję jednak jeszcze jedną koncepcję. Co jeśli celem, podstawowym zadaniem stawianym przed stuxnetem było nie wykradanie, nie niszczenie, ale modyfikacja produkowanych urządzeń. Co, jeśli ta znacząca siła dysponująca odpowiednim zapleczem technologicznym i finansowym, za cel postawiła sobie kontrolę nie nad samą fabryką, ale nad użytkownikami produkowanych przez tą fabrykę użądzeń?
    Stuxnet ukrywa się metodami Rootkit a więc rozmiary infekcji nie są proste do rozpoznania bez zatrzymywania produkcji, a więc wyobraźmy sobie scenraiusz, w którym infekcja nie dotyczyła jedynie Siemensa, ale większości fabryk w tajwanie czy tajlandii. Wyobraźmy też sobie sytuację (bardzo prawdopodobną, dodam), że mocodawcy robaka bacznie przyglądali się pracy projektantów czipów telekomunikacyjnych, równolegle projektując alternatywne wersje tychże scalaków. Gdy główny projektant nowego mikroprocesora zapisywał plik z ostateczną wersją scalaka z przeznaczeniem do produkcji, do masowego wytrawienia w krzemie, nie mógł podejrzewać, że tylko pierwsza seria produkcji będzie zgodna z projektem, a po trzech tygodniach pracy linii produkcyjnej scalaki niespodziewanie zaczną zawierać dodatkowe układy nieznanego przeznaczenia. Tego typu modyfikacja mogłaby nie zostać odkryta nigdy. To mogłoby być wszystko. Od ukrytego mechanizmu samozniszczenia (patrz OPERATION STEALTH), aż do całkowitej, permanentnej inwigilaji, gdzie stacje przekaźnikowe telefonii komórkowej przyjmowałyby rozkazy nie tylko od operatora ale także od mocodawców Stuxa, pozwalając na podsłuchiwanie rozmów ministrów, biznesmenów, policjantów i sędziów.

   Stuxnet zaprojektowany był żeby nie zostawiać śladów. Odkryto że istnieje, pracuje, jego serce bije, ale od jak dawna był tam obecny oraz zmiany które wprowadził do produkowanych przez Siemensa urządzeń nie zostały odnotowane w żadnych logach. Co dokładnie się stało nie dowiemy się pewnie nigdy, ale jestem pewien że holywoodzcy scenarzyści już podpytują swoich znajomych z loży po kątem symboli które byłyby właściwe do użycia w filmie na ten temat który zapewne pojawi się za jakieś trzy lata.

Update 19.10.2010 : nie wyszystko co sobie na temat stuxnetu wyobrażałem jest prawdą, niemnie jednak polecam przeczytanie: raportu Symantec.
Z ciekawostek z raportu o których nie wiedziałem pisząc tekst:
Dziury typu zero-day to takie, o których nie było w sieci żadnej publikacji zanim nie zostały odkryte 'na wolności' - to znaczy żaden z badaczy bezpieczeńśtwa sieciowego, żaden researcher sieciowych zabezpieczeń nie znalazł jeszcze takiej potencjalnej drogi włamania się do danego sytemu, ale metoda ta zostaje użyta do faktycznego włamania się tu czy tam. Wyobraź sobie że znajdujesz nową, nie odkrytą jeszczę dziurę w systemie Windows. Nie taką banalną, pozwalającą na zdalne zawieszenie komputera, ale taką poważną, pozwalającą na przejęcie nad nim całkowitej kontroli, ukryćie swojej obecności i modyfikcję plików sytemowych. Teraz wyobraź sobię, że zamiast napisać wirusa, przejmującego kontrolę nad światem i opanywującego komputery będące pod kontrolą windowsów 98, XP, Vista czy 7. A teraz przetań sobie wyobrażać i przyjmij do świadomości że w kodzie StuxNetu znaleziono kody wykorzystujące cztery różne, nieznane dotychczas błędy w windowsie pozwalające na przejęcie kontroli,i pomyśl jaką mocą dysponowali twórcy wirusa.
   Badacze z symantec opisują też dosyć dokładnie poziom zaawansowania kodu sterującego robotami przemysłowymi - w dużym skrócie - wirus pozwalał przeprogramować linię produkcyjną tak, żeby roboty wykonywały dodatkowe czynności nie opisane w oryginalnym kodzie a jednocześnie ukryć obecność nowych poleceń tak, aby nie dało się znaleźć przyczyny ich odmiennego zachowania.
Ps2. Nie do końca też rozumiałem pisząc pierwotnego posta, to nie sam siemens zosał zaatakowany, ale wiele różnych zakładów korzystajcych z ich automatyki przemysłowej SCADA 1 2 3, 3 , 4, 5, 6
 
 
29:09:2010 todo:prma#266
Na oficjalnym blogu poświęconym Arduino zamieszczona została wzmianka na temat mojego projektu AV-Brain - zapraszam do przeczytania tutaj: http://arduino.cc/blog.
 
 
05:08:2010 todo:prma#265
Mam zwidy. Widziałem na WP.PL artykuł który głęboko mnie poruszył. Dotyczył zdjęć ze Smoleńska, wykonanych przez rosyjskie służby bezpieczeństwa po katastrofie.

"W ręce dziennikarza "Najwyższego Czasu" wpadło ponad 100 zdjęć wykonanych w miejscu katastrofy przez funkcjonariusza FSB. Zdjęcia te zdobył polski wywiad, a naszej redakcji przekazał je znajomy funkcjonariusz Agencji Wywiadu.
Najważniejsze zdjęcie zostało wykonane o godz. 12:52 czasu polskiego. Przedstawia zwłoki Lecha Kaczyńskiego leżące wsród szczątków rozbitego samolotu. Poza oderwaną nogą, zwłoki sa w stanie zbliżonym do nienaruszonego"

Co się nie zgadza? Rosjanie poinformowali o znalzieniu zwłok prezydenta RP dopiero o 16.00, były one też 'zmasakrowane'. Czekałem parę godzin ciekawy czy Gazeta.Pl podchwyci newsa, tak się jednak nie stało. Dziś rano próbowałem znaleźć ten artykuł na WP.PL. I zgadnicje co. Główne media zupełnie tą informację zignorowały, tak jakby dowód na to że katastrofa była zaplanowaną operacją rosyjskiego wywiadu nie zasługiwał na uwagę mas (choć być może ludzie u sterów doszli po prostu do wniosku że nie warto siać paniki). Zamiast tego, zupełnie znienacka, pojawił się temat zastępczy, krzyże.

Pewnie z terytorium kraju wygląda to nieco inaczej, emocje są podgrzane, największe oszołomy wypełzły ze swoich jaskiń i wywołane do odpowiedzi realizują skutecznie politykę odwracania uwagi, nie ma miejsca na rzeczową dyskusję. Z mojej perspektywy, osoby śledzącej wiadomości z kraju tylko na podstawie internetowych newsów wygląda to tak:.

29 lipca 2010 (?) ukazuje się wspomniany wyżej numer "Najwyższego Czasu"
30 lipca 2010 informacja zaczyna się rozprzestrzeniać po blogosferze - co prawda nie jest to w stu procentach potwierdzona wiadomość ale jeżeli to nieprawda to zawsze można zwołać konferencję prasową na której rzecznik wywiadu zdementuje pogłoski o zdobyciu zdjęć. Gdyby okazało się że to hoax wszyscy moglibyśmy spać nieco spokojniej.
01 sierpnia 2010 (nie jestem pewien tej daty) Informacja zostaje opublikowana m.in. na WP.PL. Następnie znika.
02 sierpnia 2010 zaczyna się powódź rozdmuchanych newsów na temat krzyża pod pałacem, i trwa

Sprawa krzyża na jakimś placu jest dla mnie osobiście zupełnie bez znaczenia - jeżeli ktoś ma ochotę przyjść tam się pomodlić (zakładam że przynajmniej jakiś procent zamieszanych ma intencje natury religijnej) to może sobie to robić - nie przeszkadza mi to, jeżeli potrzebują do tego jakichś zbitych desek to może można je przesunąć tak żeby nie przeszkadzały mjastu - albo i nie - w sumie sprawa jest dużo bardziej błacha niż np. afery przy masowym wycinaniu przydrożnych drzew w małych miejscowościach. Ktoś zdecydował jednak że sprawa jest z jakiegoś powodu warta rozdmuchania i tak przeglądając nagłówki dzisiaj (05 sierpnia) znalazłem ponad 20 (!) artykułów dotyczących krzyża. Kreatywność dziennikarzy robiących w oku tej sprawy zupełnie niepotrzebny szum sięga już poziom kuriozium, na przykład

'W Krakowie też spierają się o krzyż'
'Akcja obrońców krzyża. SMS: "Wznosimy nowy"'
'Zapowiadają, że będą bronić krzyża aż do końca'
'Jak będą chcieli mnie zabić, za ten krzyż życie oddam'
'PiS: krzyż powinien pozostać do czasu wybudowania pomnika'
'W obronie krzyża będą walczyć... na poduszki'
'Dziś dzięki krzyżowi wiemy, kto jest patriotą'


Po chwili szukania znalazłem mirror kontrowersyjnego doniesienia, można go przeczytać po kliknięciu na ten link. Radzę robić screenshoty bo może zniknąć.

PS. Gdy oglądałem słynny film z komórki nagrany po katastrofie który pojawił się na youtube zaraz po, zastanawiałem się co się teraz stanie z autorem - teraz podobno został zasztyletowany zaraz po katastrofie, po tym jak zgodził się na złożenie zeznań w Polsce, choć bardzo prawdopodobne że to nieprawda. Kilka tajemniczych śmierci miało jednak miejsce

no i na koniec odrobina muzyki / hałasu

 
 
07:07:2010 todo:prma#264
Oraz z cyklu różne różniaste, rezydentów Gdańska i okolic zapraszam w najbliższy weekend, 9.10.11 lipca 2010 do gdańskiego Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia
gdzie zamierzam zmyć z siebie trochę wiedzy.
Warszaty mają charakter otwarty. Wolno zadawać pytania.
 
 
07:07:2010 todo:prma#263
Kolejne sześć miesięcy jak z bicza strzelił. Dziwne złożenie dwóch dat w mediach. Dzień do którego przenosili się bohaterowie powrotu do przyszłości, oraz rocznica zamachów w brytyjskim metrze (pokrywających się z cwiczeniami policji pod dokładnie tym samym tematem).
Z tej okazji news który nie szokuje a powinien, oraz adekwatny utwór muzyczny, polecam wytrzymać) poczatkową minute i poświęcić ja na ustawienie soundystemu)>
where's the bunker?

this is not scaremongering,
this is really happening,
... happening
Mobiles quirking
Mobiles chirping

take the money run
take the money run
woman and children
 
 
16:02:2010 todo:prma#262
  Starożytni bogowie prosili o plony w ofierze. Był to zwyczaj do którego powinniśmy niedługo powrócić. Rytułał wygląda tak, że przynosimy do domu trzy pomidory więcej niż zazwyczaj, trochę sera, trochę więcej chleba, mleka, i jakieś napoje. małą kostę zera, pół szklanki mleka, dwa pomidoy i sok pomarańczowy odkładamy w widocznym miejscu. Z pozostałych produktów robimy kolację.

Znalazłem w lodówce pojemnik soku pomarańczowego z Sainsburys, najtańszy możliwy sok, nie pakowany w typowe kartoniki ale w nieco kwadratową plastikową butelkę. Pamiętam, że butelka stała tam także gdy dwa tygodnie temu w pośpiechu opuszczałem mieszkanie na nieoczekiwany wyjazd do polski

Pamiętam, że już wtedy nie chciałem pić tego soku, bo wydawało mi się że stoi tam już za długo i że pewnie już sfermentował. Z butelki jednak szczególnie nie śmierdziało, nalałem trochę do szklanki, posmakwałem, i w zasadzie nie różnił się zasadniczo w smaku od tego co prezentował gdy go kupiłem, czyli jakieś trzy i pól tygodnia temu.

Może o to chodziło więc mentorom ludzi poprzedniej epoki, pierwotnym religiom doradzającym ofiary, abyśmy od czasu do czasu byli świadkami rozkładu produktów które spożywamy, w obawie przed żywnością modyfikowaną genetycznie, prostu przesyconą konserwantami, albo wręcz produkowaną w fabrykach w oparciu o opatentowane receptury chemiczne.
Nieśmiertelna żywność

Ta tradycja obserwacji niestety została zniszczona przez kapłanów którzy zamiast oferować usługi w ramach korzystania ze świątyni rozbudzili w sobie pragnienie posiadania, a w końcu ktoś wpadł na genialny pomysł używania pieniędzy w ramach ofiary, już nie dla bóstw, ale dla struktur kościelnych. Żywność ofiarowana bogu to nie ta, którą oddajemy kapłanom, tylko ta, której zabraniamy spożywać siłom od nas zależnym, aż do momentu kiedy straci dla nas przydatność do spożycia, wtedy należy zgniłego pomidora wyrzucić na świerzym powietrzu - niech wróci do życia

  A w ramach podróży w przyszłość, gdy wracałem do londynu w poniedziałek, na korytarzu lotniska luton zauważyłem nową naklejkę z logiem czipa rfid jakie mamy na paszportach od paru lat. Większość rodaków ustawiło się w kolejce do okienka imigracyjnego, zaciekawiło mnie jednak gdzie znikają pojedyncze osoby bocznym przejściem z logo chipa i strzałką.

Po drugiej stronie czekał na mnie inny rząd okienek, przeszedł mnie aż mały dreszcz deja-vu. Okienka składały się z dwóch bramek, drzwi do pierwszej otwierały się po przyłożeniu do skanera pierwszej strony paszportu, trzeba było stanąć na środku małej komory w której umieszczona tuż nad ekranem wydającym polecenia kamera porównała moje dane biometryczne z paszportu z obrazem mojej twarzy. Zrobiona z dwóch kawałków ciemnego plexiglasu ściana po lewej stronie ekranu rozsunęla się na boki, automatyczna śluza prowadząca do wielkiej brytanii wypluła mnie do hali bagażową lotniska.
 
 
22:01:2010 todo:prma#261
  20100120, a Co Google wie o Tobie? Jakby tego było mało tym którzy mają konto polecam też przejrzenie tego
 
 
21:01:2010 todo:prma#260
  20100120, kolejne i kolejne ładne daty
21212102 - jest też dosyć piękną konstrukcją, zaprojektowaną przez pewnego myśliciela zajmującego się badaniami nad psychodelikami, Tereneusza mcKenny. Coś ciekawego na pewno wydaży się z czasem, jeżeli praktycznie cały zachód będzie nerwowo wyczekiwał nadejścia chwili zero. Od strony matematycznej fenomen jest w zasadzie dobrze opisany. Jedna z tych rzeczy jakie nie mają sensu jeżeli nikt ich nie ogląda, jak dzielenie przez zero albo inne tego rodzaju osobliwości które spotkać można wszędzie gdzie zaczyna się dostatecznie długo patrzeć - po prostu zaczynasz widzieć przez tą rzecz na wylot więc efektywnie widzisz poza to.
Nadchodzące Święto będzie skoncentrowane na czasie. W zasadzie żadna chwila nie jest pod tym względem bardziej wyjątkowa niż jakakolwiek inna. Weźmy na przykład 1 lipca 1980 roku. Czas UNIXOWY (znany także jako POSIX) czyli liczenie sekundowych odcinków mierzalnego czasu. Zegar przekręca się około 130 lat. Ostatnio kiedyśtam niedawno też coś tam teges. Niby nic, bo geeków obserwujących to zjawisko było znacznie poniżej masy krytycznej, ale pomaga zrozumieć co dokładnie się wydarzy.

Jeżeli dalej będziemy mnożyć się wykładniczo to do 2012 będzie nas blisko 1*10^10, czyli bardzo dużo. Jeżeli choćby co dziesiąty człowiek spojrzał na zegarek w tym samym momencie i skoncentrował się na naturze czasu w momencie gdy wzskazówka zegara przekroczy punkt zero. Z perspektywy magicznej to okazja nie do powtórzenia.

   Nic dziwnego że większość prekognitów nie potrafi spojrzeć poza ten punkt, prawdopodobnie na fali naszego zrozumienia czym jeseśmy sejsmograf zarejestruje jakaś aktywność.

ano właśnie, bo może dwa słowa na temat czym jest zegar? Zegar to mechaniczny mechanizm dzielący, bieże astronomiczny rytm naszej planety, jej obrót dzieli na 24 (jak midi clock nutę), potem każdą z godzin na 60 minut, a potem minuty na 60 sekund. Dalej już jest w układzie SI (dziesięć sekund, milisekundy, mikrosekundy), za wyjątkiem dat, ale to tylko podział planetarnego cyklu na 12 i niewiele poza tym.

    A teraz wyobraź sobie, że stoisz na szczycie pobliskiego wzniesienia w zimowej kurtce i patrzysz na chmury rozświetlone słońcem, dookoła ciebie pełno ludzi. Jedni są weseli, inni są smutni, imprezę psują religijni oszołomi którzy naoglądali się filmów katastroficznych i ludzie którzy zabrali psy, ale ogólnie jest sympatyczne. Każdy wie dlaczego przyszedł, i ma w ręku przyrząd do odmierzania czasu, który jest już gęsty jak smoła, wibruje oczekiwaniem. Wreszcie, asymptotyczne zagęszczenie osiąga punkt krytyczny, i na naszych przyrządach do dzielenia czasu wyświetla się wreszcie tak długo oczekiwana liczba : 2012:12:21:12:21.

Ale oczywiście będą też tacy, którzy wybiorą inną datę, pewnie będzie kilka frakcji, np ktoś może uznać tą kombinację za arbitralną decyzję i z przekory świętować będzie 2012:12:29 albo jak zauważą co się dzieje to załapią się dopiero na 2012:21:12 i o 21:21 będą jeszcze w kolejce do klubu, oraz tacy którzy zaczną obchody już o 2012:12:12:12:12, czekając na 12 sekundę i patrząc jak ułamki milisekund przekraczają 0.121212121212 albo wręcz jeszcze wcześniej, o 0.11112222 w miarę jak zbliżamy się, osiągamy punkt zero. z 2012:12:21 12:12am sekund 12, robi się sekund 13, Potem 14. Potem robi się 2012:12:21 12:13 sekund 14 a pootem 2012:12:21:12 12:23 . chwile później jest już 2012:12:21:21, a dwie minuty później 2012:12:21 12:23 a potem 23:12, by za chwilę przekroczyć 12pm. Dwa dni później do imprezy dołącza obóz wierzący że dopiero 23 grudnia może wydarzyć się TO COŚ. Nerwowo odczekają do 21:12 i wyjdą z domu dopioeo o 21:23, zastaną nas obserwujących w zachwycie godzinę 23:21, i zanim wszyscy zdążą dobrze wytrzeźwieć zaczniemy rok 2013 tym jakże dumnym dniem pierwszego stycznia.


 
 
20:01:2010 todo:prma#259
Prodigy.
   Niejaki Jim Pavloff z Ukrainy opublikował tutorial na temat: jak złożyć numer 'smack my bitch up' zespołu The Prodigy w kilka minut w Abletonie. ( http://www.youtube.com/watch?v=eU5Dn-WaElI). Jak ktoś jeszcze nie widział to polecam, wstrząsające dla każdego fana tego zespołu. No ale nic, pomyślałem, Liam Howlett to geniusz, można mu wybaczyć że zrobił 'dla żartu' numer poskładany z innych kawałków i uszło mu to na sucho. Głęboka zaduma ogarnęła mnie jednak po obejrzeniu kolejnego takiego filmiku, tym razem kompilacja wykonana przez VJa Dominiona. http://www.youtube.com/profile?user=VjDominion#p/u/18/cbIFpDs_4TE, która otworzyła mi o czy że dla Liama sampling to nie tylko brejki czy wokale, to dla niego metoda pracy, i w zasadzie prawie każdy numer The Prodigy to w zasadzie sprytny mashup hip-hopowych i funkowych sampli z dodatkami rejwowej elektroniki.. I teraz dochodzimy do prawdziwej zagwostki.
   Co więc decyduje? Jaka jest różnica pomiędzy Ryśkiem z sąsiectwa skladajacy numery w Magic Musix Makerze, a Światowej Sławy Producentami? Powiedzieć że żadnej to kpić z faktów, ale jak inaczej mierzyć wartość takiego czynu, skoro zwykliśmy pozbawiać go cech Aktu Sztuki. W kategoriach produktu? Sukcesu marketingu? Brand jako wartość? Cel uświęca środki? 'Jeżeli Ci się udało to znaczy że zawsze Miałeś Rację?'. Kuszące, ale myślę że rzeczywistość jest nieco bardziej pogmatwana.

   Nie jedną pracę magisterską a i pewnie kilka doktorskich by się znalazło napisanych na temat sztuki mixtape, kultury remiksu, i re-cyclingu kultury, rozbudowy języka skojarzeń i zapożyczeń (słowo przez nikogo nie używane zanika), i w zasadzie powolutku powolutku mój wewnętrzny bunt przeciwko bazowaniu na cudzych pracach zaczyna słabnąć (nareszcie?), ale jeśli chodzi o produkcję to jedna rzecz nie daje mi spokoju. Chodzi mianowicie o licencje i udział pieniądza. Powiedzmy że jeszcze nasz projekt osiąga komercyjny sukces a wytwórnia w porę sypnęła groszem żeby opłacić procenty oryginalnym twórcą sampli. To jeszcze jakoś potrafię sobie wyobrazić, ale co z masami remiksów i cytatów jakie tworzone są bez ustanawiania prac. Czy zostaną usunięte z obiegu z chwilą gdy wejdą drakońskie prawa dostępu do Własności Intelektualnej? A może jeżeli nie mamy wykupionej licencji hurtowej na sample z danego źródła to w wersji 'darmowej' będą się odtwarzały tylko niektóre partie utworu? Trudno zgadywać.

   Sprawa The Prodigy nie daje mi jednak spokoju ze względu na ilość godzin jakie w młodości spędziłem przesłuchując w kółko na magnetofonie kawałki z Experience, próbując odtworzyć je na prymitywnym syntezatorze jaki był w domu, a potem, gdy miałem już komputer analizując pod mikroskopem niemalże próbka po próbce fragmenty z The Fat Of Land, i próbując uzyskać podobne brzmienie z przypadkowych sampli. I co się okazało? Bardzo trudno jest uzyskać porównywalny jakościowo rezultat nie używając tych samych produktów. Trudno ugotować barszcz nie używając ziemniaków jak mawia ludowe przysłowie.
    Sprawa TA jest jak widać poważna. Czy warto bowiem gonić jakikolwiek cel muzyczny bez pełnej determinacji do zrobienia każdego kroku niezbędnego do osiągnięcia sukcesu? Obraz który można zobaczyć przez te okulary jest iście depresyjny. Jak przyjrzeć się dobrze to taki czy inny sampel nie nagrany przez osobę podpisaną na płycie znaleźć można w tak wielu kawałków że istotne staje się pytanie autorstwa, i czy wogóle można podpisać swoim imieniem cokolwiek w takiej sytuacji. Czy naprawdę muszę zainwestować w wielką szafę modularną żeby uczciwie wygenerować ładny sampel stopy perkusyjnej? Czy może trzeba się ograniczać tylko do grania na instrumentach akustycznych... oraz pisać własne utwory na te instrumenty, bez kopiowania sekwencji nut. Jeszcze gorzej jest gdy zaczniemy się zastanawiać nad tzw. prawami gatunku, i jak często gatunek, podgatunek, styl wewnątrz podgatunku zacieśniony jest już tak bardzo, że np. pewne gatunki psytrance (fullon, dark, progressive) prawie że nie dają się zagrać na innym zestawie dziesięciu próbek. W odległych rejonach naprawdę niszowej muzyki techno różnice pomiędzy kawałkami są trudne do wychwycenia nawet dla koneserów. Ściągnąłem ostatnio kilkadziesiąt setów schranzu z ONLY4TECHNO radio). Szybkie przesterowane łupanie z prawie całkowitym wykorzystaniem spektrum hałasu, dla laika jeydną szansą rozróżnienia kawałka jest rozpoznanie użytego sampla z filmu które czasami słychać w tych ułamkach sekund oddechu gdy uderzenie stopy i basu podcinane jest na kilka uderzeń filtrem górnoprzepustowym pod koniec szesnastego powtórzenia tej samej krótkiej pętli. Co ciekawe mniej więcej podobnie czuje się w odniesieniu do heavy metalu, którego jednak słuchać nie mogę.

   Dokąd nas to wszystko prowadzi? Czy klasycznie rozumiana twórczość ma jeszcze jakieś znaczenie? Próbując znaleźć odpowiedz dochodzę do takich paradoksów że jedym rozsądnym wyjściem jest uznać pytanie za źle zadane.

   Bo jak wygląda drugi koniec zagadnienia? Lubię czasmi spojrzeć na działalność artystyczną jako na tylko pewnego rodzaju aplikacji swojego zmysłu estetycznego do czynności którą się wykonuje a potem koncentracja na wykonywaniu tego rodzaju czynności gdzie zmysł ten zaznaje najwięcej pobudzenia. Skłonny jestem więc (nieco z przekory) za działania o charakterze artystycznym uznawać w zasadzie wszelkie działanie związane z formą którego bezpośrednim celem jest zysk duchowy. Gdyby bowiem chieć wprowadzać podziały na twórce i nie twórce w dzisiejszym świecie łatwo się natknąć na wiele nieścisłości.
    Jeżeli wyjść z założenia że jakikolwiek kunszt jest konsekwencją narzuconych ograniczeń (poświęcę 10 0000 godzin na : naukę gry na skrzypcach, wyrób kolczug, treningi pływania, przesłuchiwanie dostępnej na winylach muzyki), i że artystę muzyka grającego na bębnie djembe poznamy po tym, że z bebna wydobywa się muzyka, a amatora stukacza poznamy po tym że będzie w beben stukał. A jednak być może ten stukacz poświęcił już na naukę stukania 500 godzin co jest bardzo trudne z zespołem downa. Ktoś może powiedzieć że po prostu człowiek niedorozinięty umysłowo nie może być artystą tak jak nie może być naukowcem. Kiedy liczba muz była ograniczona sprawa była jasna, jeżeli malujesz śwpiewasz, rzeźbisz, a twoje prace są szanowane - zaliczasz się do kasty twórczej. Tamy zostały już jednak dawno przerwane, sztuką konceptualną, rozdętym wideo artem, coraz to wymyślniejszymi performensami realizowanymi przez studentów Wyższych Uczelni Sztuk Pięknych. Liberalny ja skłonny jest więć przyznać miano POSTNOWOCZESNEGO artysty osobnikowi układającemu sobie wieczorem playliste na ipondzie na następny dzień, albo ziomowi wybierającemu na swoją komórkę dzwona. Tu jednak wracamy do kwestii gustu jako czynnika dominującemu i arysta jednego dzwonka reprezentuje tu niezbyt wysoką pozycję na skali w klasyfikacji ogólnej, można tu wręcz mówić o pewnym nadużyciu tego słowa.

   Nieprzyzwoice długi tekst już wyszedł, ale jeszcze jeden na koniec przykład Gdzie przebiega granica pomiędzy dyskotekowym puszczaczem muzyki a mistrzem turntablizmu. Gdzie przebiega granica pomiędzy remksem typu więcej stopy a remiksem typu gdzieś tam w tle słychać echa oryginalnego utworu. Kim jest fotograf architektury, jaki wpływ na całokształt ma gust kuratora wystawy, jaka wreszcie jest rola widza w spektaklu, czy bez widza wogóle możemy mówić o spektaklu. I wreszcie nasz ukochany kwantowy obserwator, nasze własne zdanie w tym temacie każe nam opowiedzieć się po którejś ze stron, a więc Liam Howlett tak, a rysiek nie bo go nie lubimy.

Bramy raju są otwarte, oświecenie jest na wyciągnięcie ręki. Zauważ, że potrafisz wyrzec się negatywnych emocji, podchodzić do ludzi bez uprzedzeń, obdarzać cud życia należnym mu szacunkiem, a twoje ego rozpłynie się w nirvanie, zaufaj nam.

It's a trap.
 
 
20:01:2010 todo:prma#258
  20100120, kolejne i kolejne ładne daty mijają i nie dzieje się nic.   Czy aby napewno? Otóż nie, nie napewno, w istocie dzieje się całkiem sporo jeśli nakierować oko, ucho i przeglądarkę na odpowiednie rejony.

  A co konkretnie? Nie jest tak prosto powiedzieć.

  Żyjemy bowiem od jakiegoś czasu w przepowiadanym przez Huxleya nowym wspaniałym świecie, zalani informacją, rozrywką, mamy możliwość sprawiania sobie przyjemności na tak wiele różnych sposobów, że łatwo jest zapomnieć po co w zasadzie się tu przyszło. Możliwości stały się przecież oszałamiające.

  Jesteśmy mózgiem, tkanką Gaji, jej organem wewnętrznym, nieświadomym funkcji w całości, nasze rozdrobnienie i podzielenie jest konieczną niedogodnością mającą na celu zwiększenie jej powierzchni poznawczej.

Nigdy nie miałem poczucia że wszystkie dobre rzeczy powinny się przytrafiać akurat mnie. Paradoksalnie, choć marzenia o tym żeby mieć to samo (lepsze) co sąsiad dobrze działają na motywacje, o tyle jeżeli ilość 'zasobów' o które toczy się walka jest ograniczona, to żeby coś mieć, to często trzeba zabrać to z puli rzeczy dostępnych dla innych.

  I nie mówię bynajmniej o rzeczach materialnych. Weźmy na przykład pozycję w grupie. Taka czy inna - zazwyczaj jest do zdobycia tym czy innym kosztem. Często najprostszą metodą jest mówienie najgłośniej, mówienie najmądrzej, najdowcipniej albo z dobrym wyczuciem czasu należą do innych popularnych metod. O ile jednak toczenie słownych potyczek z dominującymi w danej grupie osobnikami może być połączeniem przyjemnego i pożytecznego (gdy uda się obnażyć szwy w ich myśleniu), o tyle wchodząc na scenę rozgrywek społecznych stajemy się chcąc nie chcąć graczami, i dylematem który często miałem jest - czy ktoś inny nie potrzebuje tej pozycji bardziej niż ja teraz, a może , czy w rogu nie siedzi jakiś cichy, wartościowy człowiek, dla którego jestem tylko kolejnym kogutem, pawiem zajmującym cenną przestrzeń myśli. Z kolei czasami potrzebna jest równowaga siły a nawyki ucieczki ciężko wyplenić więc lepiej ich w sobie nie wyrabiać.



 
 
23:11:2009 todo:prma#257
Dwudziesty trzeci
znowu. raport mniejszości. rzeczywistość równoległa.
Oglądanie filmów może okazać się zdradliwe.
Przeżywając emocje utrwalone pozbawiamy się części mocy na przeżycie tego wydażenia w sposó wyjątkowy.
Zegar biologiczny żubrów jeszcze nie tyknął odkąd dano im znowu zawładnąć puszczą. Różnij się.
 
 
08:10:2009 todo:prma#256
Po pierwsze. Zapomniałem o tym napisać wcześniej ale ciekawa rzecz rzuciła mi się w oczy w londynie. Zauważono mianowicie że rowerzyści masowo nie przestrzegają przepisów ruchu drogowego jeśli chodzi o poruszanie się rowerem pod prąd przez ulice jednokierunkwoe (sam jestem w tej kwestii winny). Co postanowiono zrobić? Czy zaostrzono kary dla rowerzystów? Wprowadzono nowe grzywny? Patrole? Nie. Ponieważ w zasadzie nie wiązało się to ze zwiększeniem wypadkowości, wprowadzono na okres próbny na obszarze wybranych dzielnic prawo pozwalające rowerzystom poruszać się pod prąd. Prawda że nielogiczne?

Wizja druga, z wczoraj, to zagłada nuklearna. W newsach nic, w internecie nic, na ulicach chaos. Policjanci kierujący ludzi na wschód, i rozrzucający po ulicy jakieś paczki/pudełka, potem chaos narasta, z zachodu wielki błysk i jasno jak w dzień, nad miastem myśliwce, zbłąkane pociski i jeszcze więcej ludzi. Po jakiś czterdziestu minutach kolejny błysk, tym razem ze wschodu, trwający dobrą minute oślepiający strumień światła sprawiający że każdy kontur rzuca ostry cień. Ludzie już nie uciekają na wschód, stoją i patrzą zahipnotyzowani na niebo, a ja nagrywam ich kamerą z okna, myśląc już w jaki sposób ewakuować z tego miasta swój sprzęt, oraz czy skażenie będzie dość silne żeby wogóle dało się stąd uciec. Myśl druga - dopóki jeszcze działa internet trzeba jak najszybciej zdobyć informacje o skali konfliktu, czy nuklearne eksplozje pojawiły się tylko w londynie czy może reszta europy/świata także znalazła się pod atakiem. Główne serwisy informacyjne milczą, albo nic nie wiedzą. Myśl druga - napuścić wody do wanny i wszytkich garnków - ta która aktualnie jest w rurach nie powinna jeszcze być skażona. Podnoszę zbłąkane pudełko które policjanci rozrzucali po ulicach - to paczki świeczek.

Potem drogę do naszego domu znalazła arabska kobieta w śrenim wieku z dwoma córkami które ciekawe świata rozbiegły się po naszym skromnym dwupokojowym mieszkanku. Próbowaliśmy dowiedzieć się czegoś od niej ale jej łamany angielski przeszedł stopniowo w potok niezrozumiałych słów, po czym próbowała chwycić moją twarz, wyrwałem się gwałtownie, pod jej paznokciami zostały fragmenty mojej skóry, spod paznokci zaczynała sączyć się krew. Zrozumiałem tylko że cukier w jej ciele zaczyna się gotować. Była już pora uciekać.
Potem łomot turboodrzutowych silników myśliwców ucichł, gwar ludzki stopniowo ustąpił miejsca odgłosom silników samochodowych, a jasne słońce łańcuchowej reakcji termonuklearnej przestało zamieniać noc w dzień, a ja obudziłem się na kanapie koło okna, niczym Sara O'connor wiedząc że ten nieunikniony moment jeszcze nie nadszedł.


 
 
23:09:2009 todo:prma#255
Dziwnie się czuję patrząc na datę ostatniego wpisu gdy przed chwilą zamknąłem reklamę marines.com która kończyła się tym numerem dobre dwie sekundy. Ale pisać miałem o czymś innym. Dlaczego mianowicie umiarkowane ograniczenia pobudzają kreatywność? Bo naturalnie mamy wielką moc stwórczą i kierując odpowiednio dużo energii w dany obraz możemy do niego przejść. Kiedy zamiast podróżować próbujesz zmienić tą energię w materialny (lub cyfrowy) byt, i móc zostawić go gdzieś przy skrzyżowaniu szos, czasami zbyt duża wolność wyboru bardzo potrafi podminować pewność siebie. Jeżeli możesz zagrać każdy utwór, to jak spośród nich znajdziesz ten własny? I wtedy pomagają ograniczenia. Znajdź to miejsce w którym instrument stawia ci opór. To zmusza do znalezienia innej, unikalnej drogi obejścia problemu, i tu niejako z przymusu musimy użyć kreatywności do przekroczenia ograniczenia. W ten sposób wypadkowa problemów, na które Ty trafiłeś/aś w swoim życiu warunkuje jakie rozwiązania będziesz preferować - istota nieco bardziej idealna, anioł nie muszący stykać się z materią czyta dzienniki ludzi, i nie może się nadziwić naszym problemom. I zazdrości kreatywności jaką ludzie potrafią się wykazać.

 
(175-194)   (195-214)   (215-234)   (235-254)   (255-274)  (275-294)  (295-314) 
 
  2D Guestbook::2DGB   (cc) 1982 19861998 2000-2013 2014 2018 2024 by zambari@gmail.com  
  

Creative Commons License